Okul Öncesinde Saldırganlık

                                                                      ÖFKE:

       Öfke, engelleme ve korku karşısında ortaya çıkan bir tepki olup, aşırı safasında bilinç bulanıklığına ve davranış bozukluklarına yol açabilir.  

       Belirli bir sınır içinde öfke, karşılaşılan engeli aşmak, hoş olmayan durumdan kurtulmak için gerekli tutum ve davranışta bulunma olanağı sağlar.

       Çocuğun öfkelenmesine neden olan engellerin birçoğu, genç yada olgun insan için anlamsız gelebilir. 

       İstediğini elde edemeyen yada oynanması engellenen çocuk, öfkeden bağırıp, çağırıp, tepinebilir. Bu durum büyükler için anlamsız olabilir.

Çocukluk ve gençlik çağında, belirli engeller karşısında öfkelenmek kişiliğin korunması, saygınlık kazanması ve bu saygınlığın sürdürülmesi açısından pekiştirici, yapıcı yönde rol oynar.

Saldırganlık

Saldırganlık öfkenin dışa yansıyan şeklidir

Freud saldırganlığı, doğuştan gelen, bütün canlılarda ortak olan, öğrenmeyle değişmeyen, evrensel bir iç güdü olarak düşünmüş ve cinsel içgüdüye bağlı olduğunu kabul etmiştir. 

Saldırganlık küçük çocuklarda normal bir tepki biçimidir.

Psikolojik veya fiziksel zarar verme amacıyla yapılan her türlü davranış saldırganlıktır.

2-5 yaşlarında bağırıp çağırma, diğerlerine vurma veya oyuncak, mobilya gibi eşyaları kırma şeklinde gözlenebilir.

Başlangıçta anne babaya yönelik olan saldırılar zamanla kardeşe ve akranlara da yönelir.

Sözlü saldırılar 2-4 yaşlarında görülmeye başlanır.  

3 yaşından sonra artık öç alma ve intikam duygularına bağlı saldırganlık ortaya çıkar. 

7- 11 yaş arasında ise amaca yönelik saldırganlık görülür.

Nedenleri: 

Saldırgan davranışların ebeveynler tarafından ödüllendirilmesi. Geleneksel kültürün erkek çocuğun saldırganlığını onaylaması,

Çocuğun yetişkinlerden katı ceza, anlayışsızlık ve yetersiz sevgi görmesi,  

Ailenin parçalanması,

Kitle iletişimim araçlarının olumsuz etkisi,

Çocuğun ana-babasından dayak yemesi,

Beyin zarı iltihabı, beyin zedelenmesi gibi fizyolojik sorunlar.

 Saldırgan Davranışlar Nasıl Önlenebilir:

Her şeyden önce ana-baba çocuğa saldırganlık modeli olmamalıdır, 

Çok fazla saldırgan davranışlara tolerans gösterilmemelidir.

Saldırgan davranışlar ödüllendirilmemeli ve onun bu davranışının istenmeyen bir davranış olduğu hemen gösterilmelidir.

Saldırgan davranışlar kesinlikle dayakla cezalandırılmamalıdır.

Çocuk gergin ve sinirliyken onunla tartışmamalı, sakinleşmesini beklemeli ve daha sonra davranışı ile ilgili konuşulmalıdır.

Çocuğa sosyal olgunluğuna uygun çeşitli sorumluluklar verilmeli, başarabileceği kadarıyla bir çok Şeyleri başlatıp, bitirmesi sağlanmalıdır. Çocuk başarma duygusunu yaşamalıdır.

Çocuğa bu davranışın dezavantajları gösterilmelidir.Saldırgan davranışları ile isteklerini elde edemeyeceğini, istediği Şeyleri kaybettiğini görmeli ve yaşamalıdır.

Çocuğun dışarıda oynamasına izin verme, bu çocuğun gerilimini azaltır ve enerjisini boşaltma imkanı sağlar.

Olumlu davranışı pekiştirilmelidir.

Çocuk saldırgan modellerle karşı karşıya getirilmemelidir.TV.deki Şiddet içeren programları seyretmesi engellenmelidir.

Bu çocukların özellikle baba ile daha çok birlikte olması sağlanmalıdır. 

Çocuğun dışarıda oynamasına izin verme, bu çocuğun gerilimini azaltır ve enerjisini boşaltma imkanı sağlar.